تا سایه آمریکا بر سر اسرائیل است؟

آمریکا در 1945 نازیسم هیتلری را در اروپا سرنگون کرد و در 1948 صهیونیسم را با تاسیس اسرائیل بر مردم فلسطین مسلط کرد.

کریس هجس  Chris Hedges رئیس سابق دفتر نیویورک تایمز در خاورمیانه در سخنرانی خود در دانشگاه پرینستون آمریکا به تاریخ 22 مه 2008 می گوید: "اسرائیل بدون آمریکا احتمالا وجود خارجی نداشت. در جنگ 1973 زمانی که نیروهای مصری برخوردار از آموزش و حمایت شوروی از کانال سوئز گذشتند و سوریه ای ها در ارتفاعات گولان نیرو پیاده کردند، چیزی نمانده بود که اسرائیل نابود شود، هواپیماهای حمل و نقل نظامی غول پیکر آمریکایی برای نجات این کشور سررسیدند. هر نیم ساعت یک هواپیما بر زمین می نشست تا ارتش از هم پاشیده شده اسرائیل را که اغلب سلاحهای سنگین خود را از دست داده بود تعمیر کنند. تا زمانی که جنگ به پایان رسید آمریکا 2 میلیارد و 200 میلیون دلار کمک های نظامی فوری به اسرائیل داده بود. این امر شاید برجسته ترین مثال برای حمایت حیاتی بی وقفه ای باشد که ایالات متحده برای دولت یهود فراهم کرده است. دولت اسرائیل در نیمه شب 14 مه 1948 زاده شد و آمریکا 11 دقیقه بعد آن را به رسمیت شناخت. از آن زمان هر دو کشور در آغوش مرگبار یکدیگر قفل شده اند...".

ادای دین به مجید شریف واقفی یا دسته گل به تقی شهرام

ادای دین به مجید شریف واقفی یا دسته گل به تقی شهرام

سعيد شاهسوندی

چندی پیش  مقاله ای با عنوان"اداء دین به مجاهد شهید مجید شریف واقفی" ابتدا در سایت " اندیشه و پیکار " و سپس در شماری دیگر از سایت ها به قلم آقای تراب حق شناس منتشر شد.
نوشته را می توانید درآدرس زیر بخوانید:
http://www.peykarandeesh.org/articles/864-2014-03-20-23-24-31.html

من،متاسفانه تراب را هرگز از نزدیک ندیده ام. اما در باره او چه در دوران مبارزه مسلحانه علیه شاه،یعنی زمانی که عضو خارج از کشورِ "سازمان مجاهدین خلق ایران"، بود ( 49 تا 54) و چه سال های بعد که  عضو اثر گذارجریان مارکسیستی موسوم به بخش م.ل و سپس  زمانی که عضو رهبری "سازمان پیکار..."و سرانجام زمانی که بعد از اعلام "تعطیلی"  ویا "انحلال"سازمان پیکار، با شماری دیگر،"سایت اندیشه و پیکار" را راه انداخت ؛ بسیار خوانده و شنیده ام.

ریشه‌یابی پیدایش و تحولات بعدی سازمان مجاهدین خلق(20)

   يك وجه راهبرد درست تأسف بر گذشته غمبار و هزينه‌هاي اجتماعي طاقت‌فرسايي است كه زنان و مردان ما پرداخته‌اند، اما وجه ديگر و مكمل راهبرد درست اين است كه به ريشه‌يابي و نقد همزمان بپردازيم تا  چنين هزينه‌هايي را نسل حاضر و آينده نپردازد. منظور از نقد همزمان نقدي است كه به توصيه حضرت علي(ع) خود را در همان شرايط تاريخي فرض كنيم و نه اين‌كه با دستاورد امروز بخواهيم گذشته را نقد كنيم. نشريه چشم‌انداز ايران در همين راستا از شماره 12 تا شماره 57 به ارزيابي مقطع 30 خرداد 1360 پرداخته است. در اين ارزيابي‌ها كه عمدتاًً در قالب گفت‌وگو بوده است به اين جمع‌بندي رسيديم كه ريشه حادثه 30 خرداد 60 را بايد در ضربه سال 1354 به سازمان مجاهدين و تغيير ايدئولوژي و عوارض منفي آن در زندان‌ها ديد. در اين راستا از آقاي سعيد شاهسوندي خواسته شد طي گفت‌وگوهايي به اين نياز پاسخ دهد، چرا كه ايشان در تمامي مقاطع سازمان بويژه مقطع سال 53 تا 54 حضور داشتنه و در كنار مجاهدين شهيد مجيد شريف‌واقفي و مرتضي صمديه لباف بود. شاهسوندي ناگفته‌هايي دارد كه شنيدن آن لازم است. اميد است اين گفت‌وگوها ـ هرچند نياز به تداوم بيشتر دارد ـ آسيب‌شناسي نسبي مقطعي از تاريخ معاصر ايران را نشان دهد و مورد بهره‌برداري نسل حاضر و آينده قرار گيرد.

ریشه‌یابی پیدایش و تحولات بعدی سازمان مجاهدین خلق(19)

  یکی داستان است پرآبِ چشم

چشم‌انداز: در گفت‌وگوی پیشین، شما ضمن شرح وقایع سال‌های 56 و 57 گریزی هم به مسائل جامعه‌شناختی زدید و از جامعه باز و جامعه بسته و فقدان شبکه‌های اجتماعی مدرن به‌عنوان یک آسیب‌شناسی مهم در تحولات تاریخی ایران از قائم مقام تا زمان ما سخن گفتید؛ فقدانی که جنبش مشروطه و جنبش ملی شدن نفت و انقلاب 57 هم تاکنون نتوانسته آن را مرتفع کند. خوبست گفت‌وگوی را از همین‌جا شروع کنیم و بعد به تحولات پس از انقلاب برسیم.

ریشه‌یابی پیدایش و تحولات بعدی سازمان مجاهدین خلق(18)

 چشم‌انداز: در گفت‌و‌گوی پیشین، ضمن بررسی ماجرای «سپاس» و کسب مجدد موقعیت منحصر به فرد توسط مجاهدین در زندان، از وقوع «حادثه‌»ای خارج از انتظار «همه» سخن گفتید، خوبست ماجرا را از همان‌جا پیگیری کنیم.

سال نو مبارك

گفت‌وگو با عنایت فانی، بی‌بی‌سی فارسی

 لینک تصویری گفت وگو:
http://www.bbc.co.uk/persian/tvandradio/2012/03/120305_hardtalk_saeed_shahsavandi.shtml

 سعید شاهسوندی، مهمان برنامه به عبارت دیگر، در سال 1348 وقتی دانشجوی دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز بود در راهی قدم گذاشت که از همان اول مرگ بر سرش سایه انداخت، هم حکومت وقت به دنبال جانش بود و هم بعدتر همرزمانش، هم پیش و هم پس از انقلاب ایران به‌عنوان مجاهد خلق در مبارزات مسلحانه دستگیر شد و در زندان او را شکنجه کردند. ولی چرا زندانبانان او در جمهوری اسلامی او را آزاد و راهی اروپا کردند؟
آیا آن طور که همرزمان سابقش او را متهم می‌کنند خائن و همکار وزارت اطلاعات ایران شده‌است؟ نگاه امروز او به مبارزه سیاسی چیست و خود را در کجای جامعه ایران می‌بیند؟
تاریخ پخش: 2012/02/28

مجاهدین و نتایح 25 سال مبارزه نظامی با جمهوری اسلامی

 این گفت وگو را بشنوید:
http://www.radiofarda.com/content/f4_mujahedeen_people_25_years_military_fighting/24462605.html
سعيد شاهسوندی از کادرهای ارشد مجاهدين خلق در آن زمان که بعدها از آن سازمان جدا شد، درباره دلايل و روند عزيمت مجاهدين خلق به عراق چنين می گويد:
سعید شاهسوندی: آقای رجوی در طول حيات سياسی خودشان چهار اشتباه استراتژيک بزرگ و مهلک را مرتکب شدند. اين اشتباهات به گونه ای است که از دل هر اشتباه، اشتباه ديگری بيرون می آيد.
اشتباه استراتژيک اول آغاز مبارزه مسلحانه با جمهوری اسلامی است. بعد از ۳۰ خرداد ۶۰ و دقيقا بعد از هفت تير ۱۳۶۰ با انفجار حزب جمهوری اسلامی اين نوع استراتژی با کشته شدن موسی خيابانی، نفر دوم سازمان، در ۱۹ بهمن همان سال يعنی شش ماه بعد از آغاز مبارزه مسلحانه کشته شدن قريب به اتفاق کادرهای مسئول سازمان در ارديبهشت ماه سال ۶۱ به شکست و پايان خودش رسيد.

ریشه‌یابی پیدایش و تحولات بعدی سازمان مجاهدین خلق(17)

 چشم‌انداز: در گفت‌وگوی پیشین، به اطلاعیه‌های بخش مارکسیست ـ لنینیست اشاره کردید که ترور مجید شریف‌واقفی، مرتضی صمدیه‌لباف و محمد یقینی را «اقدامی ضدانقلابی» و «توطئه‌گرانه» و «تروریستی» ارزیابی کرد و آنان را «شهدای انقلابی» دانست. «شورای مسئولین» این بخش، محمد تقی شهرام را نفر اصلی و پرچمدار جریان انحرافی دانست و محمدجواد قائدی را همکار و همدست وی و هر دو را از سازمان (سازمان خودشان) «اخراج» کرد.

ریشه‌یابی پیدایش و تحولات بعدی سازمان مجاهدین خلق(16)

 چشم‌انداز: در گفت‌وگوی پیشین ماجراهای سال 1355 و کشته‌شدن بهرام آرام را توضیح دادید؛ خوبست ماجرا از همان‌جا پیگیری کنید.

شاهسوندي: بی‌مناسبت نیست پيش از ادامه صحبت اشاره‌ای به ترکیب مرکزیت تا این مرحله داشته باشم. مرکزیت پس از شهادت رضا رضايی (خرداد 52) تا ترور شریف‌واقفی (اردیبهشت 54) عبارت بود از محمدتقی شهرام، بهرام آرام و مجید شریف‌واقفی.